BATI ETKİSİNDE GELİŞEN TÜRK EDEBİYATI (MODERN DÖNEM)
Türk edebiyatı, XIX. yüzyılın ortalarından itibaren Batı medeniyetinin etkisi altına girmiş ve önemli bir değişim sürecine adım atmıştır. Bu değişim, Osmanlı İmparatorluğu'nun Batı karşısında gerilemesi ve modernleşme çabalarıyla doğrudan ilişkilidir. Tanzimat Fermanı'nın (1839) ilanından sonra başlayan bu süreç, edebiyatımızda köklü bir dönüşümün başlangıcı olmuştur.
Modern Dönem Türk Edebiyatının Dönemleri
- Tanzimat Edebiyatı (1860-1896): Batılılaşma hareketinin ilk edebi yansıması
- Servet-i Fünun Edebiyatı (1896-1901): Sanat için sanat anlayışının benimsendiği dönem
- Fecr-i Âti Topluluğu (1909-1912): Bireyselliğin önem kazandığı kısa süreli dönem
- Milli Edebiyat Dönemi (1911-1923): Milli kimlik arayışının öne çıktığı dönem
- Cumhuriyet Dönemi Edebiyatı (1923-Günümüz): Modern Türk edebiyatının olgunlaştığı dönem
Tanzimat Edebiyatı (1860-1896)
Tanzimat Edebiyatı, Batı etkisinde gelişen Türk edebiyatının ilk evresidir. Şinasi'nin 1860'ta yayımladığı "Tercüman-ı Ahval" gazetesiyle başladığı kabul edilir. Bu dönem, iki kuşak halinde incelenir:
Birinci Kuşak (1860-1876): Şinasi, Namık Kemal, Ziya Paşa ve Ahmet Mithat Efendi gibi yazarlardan oluşur. Bu dönemde edebiyat, toplumu aydınlatma ve eğitme amacıyla kullanılmıştır. "Vatan, hürriyet, adalet, eşitlik" gibi kavramlar öne çıkmıştır. Gazete, roman, tiyatro gibi yeni türler edebiyatımıza girmiştir.
İkinci Kuşak (1876-1896): Recaizade Mahmut Ekrem, Abdülhak Hamit Tarhan, Sami Paşazade Sezai gibi yazarlardan oluşur. Bu dönemde sanat yönü daha ağır basan eserler verilmiştir. "Sanat için sanat" anlayışına doğru bir yönelim başlamıştır.
Servet-i Fünun Edebiyatı (1896-1901)
Recaizade Mahmut Ekrem'in öncülüğünde, Tevfik Fikret'in yönettiği Servet-i Fünun dergisi etrafında toplanan sanatçıların oluşturduğu bir edebi harekettir. Batı edebiyatını daha yakından takip eden bu topluluk, Fransız Parnasizm ve Sembolizm akımlarından etkilenmiştir. Halit Ziya Uşaklıgil, Mehmet Rauf, Cenap Şahabettin gibi yazarlar bu dönemin önemli isimleridir. Dilde ağdalı bir üslup kullanmışlar, "sanat için sanat" anlayışını benimsemişlerdir.
Fecr-i Âti Topluluğu (1909-1912)
II. Meşrutiyet'in ilanından sonra kurulmuş kısa ömürlü bir edebi topluluktur. "Sanat şahsi ve muhteremdir" sloganıyla yola çıkmışlardır. Ahmet Haşim, Refik Halit Karay, Yakup Kadri Karaosmanoğlu gibi isimler bu topluluğun üyeleridir. Bireysel duygu ve düşüncelere daha fazla yer vermişlerdir.
Milli Edebiyat Dönemi (1911-1923)
Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı'nın etkisiyle milliyetçilik akımının güçlendiği bu dönemde, Türkçülük hareketi edebiyata da yansımıştır. Ömer Seyfettin, Ziya Gökalp, Ali Canip Yöntem, Mehmet Emin Yurdakul gibi isimler "Genç Kalemler" dergisi etrafında toplanmıştır. Sade Türkçe, milli konular ve hece ölçüsü kullanımı öne çıkmıştır.
Cumhuriyet Dönemi Edebiyatı (1923-Günümüz)
Cumhuriyet'in ilanıyla birlikte, yeni rejimin getirdiği değişimler edebiyata da yansımıştır. Bu dönemde Atatürk ilke ve inkılapları, köy hayatı, toplumsal sorunlar, birey-toplum çatışması gibi temalar işlenmiştir. Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Halide Edip Adıvar, Reşat Nuri Güntekin, Peyami Safa gibi yazarlar bu dönemin önemli isimleridir. 1950'lerden sonra edebiyatımız daha çeşitli akımların etkisinde kalmış, modernizm ve postmodernizm gibi akımlar Türk edebiyatında kendine yer bulmuştur.
Modern Dönem Türk Edebiyatının Temel Özellikleri
Devamını okumak için üye ol!
Ücretsiz kayıt olarak tüm konu anlatımlarına eriş.